Tagi

Psychopoezja. Jestem za, a nawet przeciw

Ryszard Krupiński

Dostępny w formatach:

pdf

epub

mobi

Wybrane pozycje

Data publikacji
Język polski
Ilość stron 49
Wydawca Psychoskok
ISBN 978-83-7900-025-8
0.00

Cena brutto, zawiera VAT

Dodaj do koszyka

Wybierz w jakim formacie chcesz otrzymać publikację

pdf epub mobi

Ocena czytelników

Dodaj

Ocena: 5.00 (4)

1 2 3 4 5

Opis

"Psychopoezja. Jestem za, a nawet przeciw" to tomik wierszy dla pasjonatów poezji współczesnej, publikowany na wolnej licencji, jako darmowy ebook.

W tomiku znajdują się zarówno utwory o wysokim stopniu abstrakcji, gdzie interpretacja wymaga koncentracji i pewnej świadomości psychologicznej, ale także nieskomplikowane rymowanki. Tematyka oscyluje wokół wyraźnych stanów emocjonalnych, które wszyscy przeżywamy, zarówno w bieli, czerni, jak i w kolorze. Wiersze niosą w sobie pewne przesłanie lub chociażby walor edukacyjny.

Opinie

(od 3 do 128 znaków) (od 3 do 5000 znaków)

Rafał Hoffman

Chciałbym bardzo podziękować za tomik wierszy "Psychopoezja. Jestem za, a nawet przeciw". Jadę sobie pociągiem i czytam Pańskie wiersze w formie e booka i każdy z nich pozytywnie rozkłada mnie na łopatki. Dodam, ze zainspirowany piękną grą słów, przeniosę emocje wywołane przez Pana wiersze na papier nutowy i klawiaturę fortepianu. Może powstaną miniatury fortepianowe...? A może zeszyt etiud. Dam znać;)

Dodano: 7 kwiecień 2014 przez:

Jako realista podlegający reżimom nauk technicznych i ekonomicznych

Jako realista podlegający reżimom nauk technicznych i ekonomicznych, któremu życie zawodowe zostało dopełnione zagadnieniami prawnymi, naginając osobowość jeszcze bardziej do prozy życia, nie czuję się zatem znawcą uniesień poetyckich, aczkolwiek posiadając umysł analityczny, skłonny jestem dociekać znaczenia każdej formy poznawania Świata, a w tym rzędzie symboliki poetyckiej. Jeżeli w tych realiach wynikać będą pewne niezręczności wypowiedzi - zapewniam, że zostały popełnione mimo działania w dobrej wierze. Tomik poezji pod ogólnym tytułem: „Psychopoezja. Jestem za, a nawet przeciw” zawiera dziesiątki utworów poetyckich o wyjątkowej złożoności środków wyrazu – symboliki, abstrakcji i parafrazy, czego nie sposób w całości analizować refleksyjnie przy moich ograniczonych kompetencjach. Spośród wielu ciekawych utworów poetyckich w tomiku poezji zwróciły moją uwagę przede wszystkim dwa utwory. Jednym z nich jest utwór pod tytułem: „Tyle pytań bez odpowiedzi i odzewu” (poz. 36), który jak gdyby odzwierciedla moje własne, uporczywe refleksje nad istniejącym porządkiem ustroju politycznego - rzekomej demokracji. Zacytuję zatem kilka charakterystycznych zwrotów: „Czy istnieje przeznaczenie ?; „Gotowy i wręczony nam scenariusz życia ..„; „...przesuwanymi bierkami jesteśmy ...”: „... nie znamy reżysera spektaklu ...”; „... może przyszłość jest zapisana każdemu ...”; „...a może sami wciąż od nowa stwarzamy scenariusz”. Zgadzam się z sugestią, iż na własne losy życia nie mamy wpływu, a bierzemy co los nam da, przyjmując apriorycznie wpływy transcendentne, co skłania do ujęcia zjawiska w formę poetycką. Otóż nikt nie może zaprzeczyć istnienia aksjomatycznej prawdy, iż w ewolucji gatunku człowieczego pozostaje niezmiennie instynkt dominacji majętności za wszelką cenę, nad zdobywaniem poprzez twórczą pracą zasłużonych dóbr materialnych, co w praktyce, mimo postępu cywilizacyjnego, dominuje nadal „prawo dżungli”. O ile wiem, jest to odczucie powszechne, a zatem odwołuję się do klasycznej definicji prawdy Arystotelesa: „Prawda myśli polega na jej zgodności z rzeczywistością”. Jednakże z ostrożności poznawczej, skłonny jestem pozostać przy myśli ambiwalentnej, mierząc się ze znaną konstatacją z literatury światowej: „... pustka we mnie, wszelka radość mi odjęta | pustka bieg mój hamuje, skrzydła moje pęta | zaledwie krok uczynię już muszę powracać | i jakoż mam bliźnich polepszać, nawracać ... ? Drugi, wybrany utwór literacki pt. „Choć jeszcze nie nadeszła ?” (poz. 29) wzbudza refleksję odnośnie do własnych przeżyć. Pokusiłem się zatem na przetransponowanie prozą treści utworu zbliżonych do tychże osobistych sytuacji życiowych, traktując to jako swoistą refleksję poprzez skojarzenie z wyobrażeniem rzeczywistości odnośnej do przesłanek zawartych w powyższym utworze. Otóż przy teraźniejszej rzeczywistości, w której chaos cywilizacyjny nie wytycza norm zachowań kreatywnych, natomiast preferuje model komercyjny oparty na tolerancji powrotu instynktów pierwotnych – najniższych instynktów osobowości ludzkiej, jak: egoizm, wyłudzenia, grabieże, cwaniactwo, spekulacja – ogólnie chaos i bezprawie. Przedstawione refleksje dotyczące obu utworów pod ogólnym tytułem „Jestem za, a nawet przeciw” – wynikają również z opisów rzeczywistości zawartych w eseju Wydawnictwa Psychoskok w formie ebooka pt: „Prawo skorpiona czyli podstępna Temida”, sprzyjająca instytucjom finansowym, niszcząc powstającą przedsiębiorczość w dobie transformacji ustrojowo gospodarczej. W konstatacji powyższych refleksji w ocenianiu debiutu poetyckiego, który wykazuje nie często spotykaną zdolność do ujmowania Świata w kategoriach poetyckich spostrzeżeń stosując bardzo trafną symbolikę i parafrazę w otaczającej rzeczywistości. Obfitość abstrakcyjnych uogólnień inspiruje do prozatorskich przemyśleń kształtowania osobistych postaw w trudnych czasach. Myślę, że mariasz tego rodzaju poezji z rzeczywistością jest niezbędny szczególnie osobom zmanierowanym destrukcją swobody moralno obyczajowej, określanej nowoczesnością osobowości. Życzę wytrwałości i powodzenia w dalszej twórczości. // Adam Brzeski - autor „Prawo skorpiona czyli podstępna Temida”

Dodano: 18 marzec 2013 przez:

te wiersze są bardzo intelektualne

Już na pierwszy rzut oka można stwierdzić, że te wiersze są bardzo intelektualne. To poezja wysokiego lotu i raczej za wielu Pan odbiorców nie znajdzie. Ale to jest doskonały ruch w promocji Pana twórczości -- widzę okładki Pana książek. // Tomasz Zackiewicz

Dodano: 7 marzec 2013 przez:

Przeczytałem wiersze

Przeczytałem wiersze. Pierwszych 9 było dla mnie trochę niezrozumiałe, widocznie między wierszami brakowało trochę cukru, trzeba własnym umysłem - słodzikiem doszukać się spójności i sensu. Jak dla mnie, to są najlepsze strony, 10-11-12-15-16-12-22-23-29-35-36-37-41-44-48. Jako w całości tej pracy trzeba poruszyć zmysłowość żeby dojrzeć głębię sensu. // Piotr

Dodano: 7 marzec 2013 przez:

Sztucznym miodem nie lubię nikogo karmić

Stucznym miodem nie lubię nikogo karmić, Pana też nie zamierzam :-). Zawarł Pan w wierszach mnóstwo prawdy o nas, ludziach, zdolnych rzeczywiście do wszystkiego, zarówno największej szlachetności jak i najgorszych niegodziwości, w tym żerowania na bezbronnych. Mnie najbardziej chwyciły za serce te z optymistycznym przesłaniem: "Nie pozwól zgasnąć marzeniom", "Podziwbudząca energia życia", "Samoświadomością można rozświetlić" ale także "Tyle pytań bez odpowiedzi i odzewu", "Jestem za na nawet przeciw" - żeby wymianić tylko niektóre. Niektóre metafory robiły na mnie wrażenie stucznie przeintelektualizowanych, np. w wierszach: "By leprozarium w rosarium przemienić", "Tak alfa i omega majestat swśj manifestują", "Złoty cielec czy popielec" ale pewnie wszystko jest kwestią gustu. Ja lubię prostotę. // Hanna Lipińska

Dodano: 7 marzec 2013 przez:

Ciekawe czy da się stworzyć kurs rozumienia poezji, romansów itp.

Tak się złożyło, że należę do tej części populacji, dla której wiersze są tylko zbiorami wyrazów. Niby jestem wszechstronny, wykształcony i wrażliwy... Ba! mogę wręcz łaskotać platońskie idee piękna, prawdy i takie tam... Jednak w tej sytuacji muszę to powiedzieć: Nie widziałem tego na lekcjach historii literatury zwanych szumnie "językiem polskim"... Nie widzę tego teraz... I nawet nie zanosi się żebym kiedykolwiek zobaczył... Nara :)

Dodano: 6 marzec 2013 przez: